Na jullie op de hoogte te hebben gebracht van de "avonturen" in Tassie heb ik niet erg veel aandacht besteed aan de blog, daarom toch maar weer eens een update vanuit Oz!
Op het moment zit ik in St Kilda, een hippe suburb van Melbourne. Vooraf natuurlijk wel wat andere zaken gedaan:
Na Tasmanie heb ik eerst een dagje bij Fred en Nina doorgebracht om vervolgens de great ocean road aan te doen. Hoewel het weerbericht regen had voorspeld dacht ik dat het allemaal wel mee zou vallen, het is tenslotte zomer! Helaas werd ik direct bij het begin van de g.o.r. getroffen door een regenbui die nog het meest leek op een tropische cycloon! Het zou me duidelijk niet lukken om de hele weg in 1 dag af te leggen, daarom besloten in Lorne te overnachten en de volgende dag de rest van de route af te leggen. Heen over de great ocean road, terug binnendoor. Een prachtige weg maar toch niet zo mooi als Tassie.
Zaterdag moest de motor alweer worden ingeleverd. De schade veroorzaakt op Mnt Wellington kwam totaal op AUS 610,-- (wel een beetje jammer)! Verder geen problemen met de verhuurder en alles netjes af kunnen ronden.
In de tussentijd nog een paar dagen strand in Torquey (ten westen van Melbourne) geweest, een hostel in Melbourne Centrum en een paar dagtripjes met Fred, Nina en de kids gemaakt.
Zoals gezegd zit ik vandaag in St Kilda, hier blijf ik tot donderdag 31 dec. 's Middags door naar Sydney om oud en nieuw te vieren en 1 januari om 0700u pak ik het vliegtuig naar Cairns.
In Sydney heb ik al afgesproken met 2 Nederlandse meiden om O&N door te brengen (zit ik i.i.g. niet alleen). Voor de kerst heb ik van Fred en Nina een overnachting in een mooi hotel in Cairns gekregen zodat ik een beetje kan bijkomen. Daarna zal ik een hostel opzoeken of een meerdaagse duikexcursie boeken.
Waarschijnlijk zal de blog pas weer worden ge-update wanneer ik in Nederland ben, daarom alvast allemaal een goed 2010 gewenst!
dinsdag 29 december 2009
woensdag 16 december 2009
Dag 8 & 9, Bridport - Scottsdale - Launceston - Devonport
Zondag m'n richtingaanwijzer laten maken, aardige vent. Nog even kort bij het tankstation langsgeweest om een babbeltje te maken en de oude mensen beloofd dat ik voorzichtig zou zijn en uit de problemen zou blijven.
De weg naar Launceston was niets nieuws en de stad stelde niet veel voor. Als ik het van tevoren had geweten was ik nog naar St. Helens gegaan.
Omdat ik het zat was te slapen op een 2cm dik matrasje besloot ik een hotelkamer te boeken. Lloyds hotel stond in de Lonely Planet omschreven als goedkoop, basic en schoon en zat toevallig boven een gezellige pub.
Hier heb ik een paar locals leren kennen waar ik de rest van de avond mee heb doorgebracht.
Volgende dag door naar Devonport om 's avonds de boot naar Melbourne te pakken. In de wachtrij voor de boot kwam ik Gary (of Andy ofzo), de motorrijder uit Brisbane, tegen. Op de boot nog wat ervaringen uitgewisseld.
Al met al een super mooi eiland met erg gastvrije en gezellige mensen. De wegen zijn super mooi en over het algemeen van goede kwaliteit. Bijna overal 1 baans en een maximum snelheid van 100 km/h. Oppassen voor grid in de bochten en wildlife van zonsondergang tot -opgang.
Opvallend zijn de vele Duitse (zij balen hier zelf nog het meest van!) en Nederlandse toeristen in verhouding tot de andere nationaliteiten.
Nu ik terugkijk op de kaarten van de iPhone-tracker kom ik tot de conclusie dat het bijhouden van de hoogtes en de afgelegde route behoorlijk goed is. Voor mams geruststelling: van de snelheden klopt geen reet, waarschijnlijk een foutje in het programma.
Inmiddels is ook mijn telefoonnummer omgezet door T-mobile, mijn nummer is gewoon weer 06-1101 8497. Wegens de overstap van Vodafone naar T-Mobile heb ik de afgelopen tijd geen sms-jes kunnen ontvangen en dus ook geen reactie gegeven.
Morgenochtend vertrek ik om de Great Ocean rd te rijden en een stuk van het Otway NP te zien, zaterdag helaas de motor alweer inleveren.
De weg naar Launceston was niets nieuws en de stad stelde niet veel voor. Als ik het van tevoren had geweten was ik nog naar St. Helens gegaan.
Omdat ik het zat was te slapen op een 2cm dik matrasje besloot ik een hotelkamer te boeken. Lloyds hotel stond in de Lonely Planet omschreven als goedkoop, basic en schoon en zat toevallig boven een gezellige pub.
Hier heb ik een paar locals leren kennen waar ik de rest van de avond mee heb doorgebracht.
Volgende dag door naar Devonport om 's avonds de boot naar Melbourne te pakken. In de wachtrij voor de boot kwam ik Gary (of Andy ofzo), de motorrijder uit Brisbane, tegen. Op de boot nog wat ervaringen uitgewisseld.
Al met al een super mooi eiland met erg gastvrije en gezellige mensen. De wegen zijn super mooi en over het algemeen van goede kwaliteit. Bijna overal 1 baans en een maximum snelheid van 100 km/h. Oppassen voor grid in de bochten en wildlife van zonsondergang tot -opgang.
Opvallend zijn de vele Duitse (zij balen hier zelf nog het meest van!) en Nederlandse toeristen in verhouding tot de andere nationaliteiten.
Nu ik terugkijk op de kaarten van de iPhone-tracker kom ik tot de conclusie dat het bijhouden van de hoogtes en de afgelegde route behoorlijk goed is. Voor mams geruststelling: van de snelheden klopt geen reet, waarschijnlijk een foutje in het programma.
Inmiddels is ook mijn telefoonnummer omgezet door T-mobile, mijn nummer is gewoon weer 06-1101 8497. Wegens de overstap van Vodafone naar T-Mobile heb ik de afgelopen tijd geen sms-jes kunnen ontvangen en dus ook geen reactie gegeven.
Morgenochtend vertrek ik om de Great Ocean rd te rijden en een stuk van het Otway NP te zien, zaterdag helaas de motor alweer inleveren.
Dag 7, Coles Bay - Bridport
De zon verstopt zich niet langer achter de wolken en het uitzicht begint steeds meer op dat van een tropisch eiland te lijken. Onderweg een stukje landinwaarts gedoken om de Elephant Pass te rijden en in Tassies bekendste (en volgens mij enige) pannenkoekenrestaurant te ontbijten. Erg lekker!
Omdat ik in Scottsdale de richtingaanwijzer moest ophalen ben ik niet in St Helens gestopt en heb daarom de Bay of Fires helaas moeten missen.
De wegen tot nu toe waren al super, maar het stuk tussen St. Helens en Weldborough was echt het absolute hoogtepunt! Zeer veel scherpe bochten, goede kwaliteit asfalt en weinig verkeer...
Eenmaal aangekomen in Scottsdale bleek de garage te zijn gesloten. Ik had van tevoren nog willen bellen maar met mijn Australische provider had ik bijna nooit bereik in Tassie. Gelukkig waren de mensen van het tankstation zo vriendelijk om even voor mij te bellen. Zondagochtend kon ik langskomen, de montage kon hij ook gelijk voor me doen.
Op advies van de mensen van het tankstation ben ik doorgereden naar een camping in Bridport. Een mooie camping direct aan het strand maar eigenlijk was het een boerengat. Vandaar dat ik nog meer Nederlanders tegen zou komen.
Eind van de middag een biertje gedronken en wat gegeten met een Nederlands stel dat een half jaar rond ging fietsen. Eerst Tasmanie, daarna naar Borneo ofzo. Toen ik terugkwam bij m'n tent was de plek naast mij ook bezet, nog meer Nederlanders.
Omdat ik in Scottsdale de richtingaanwijzer moest ophalen ben ik niet in St Helens gestopt en heb daarom de Bay of Fires helaas moeten missen.
De wegen tot nu toe waren al super, maar het stuk tussen St. Helens en Weldborough was echt het absolute hoogtepunt! Zeer veel scherpe bochten, goede kwaliteit asfalt en weinig verkeer...
Eenmaal aangekomen in Scottsdale bleek de garage te zijn gesloten. Ik had van tevoren nog willen bellen maar met mijn Australische provider had ik bijna nooit bereik in Tassie. Gelukkig waren de mensen van het tankstation zo vriendelijk om even voor mij te bellen. Zondagochtend kon ik langskomen, de montage kon hij ook gelijk voor me doen.
Op advies van de mensen van het tankstation ben ik doorgereden naar een camping in Bridport. Een mooie camping direct aan het strand maar eigenlijk was het een boerengat. Vandaar dat ik nog meer Nederlanders tegen zou komen.
Eind van de middag een biertje gedronken en wat gegeten met een Nederlands stel dat een half jaar rond ging fietsen. Eerst Tasmanie, daarna naar Borneo ofzo. Toen ik terugkwam bij m'n tent was de plek naast mij ook bezet, nog meer Nederlanders.
dinsdag 15 december 2009
Dag 6, Coles Bay
Na een hele nacht keihard te hebben geregend ziet het er 's ochtends niet beter uit. Toch wilde ik graag de omgeving zien dus heb besloten nog een nacht te blijven en een lange wandeling te maken over het schiereiland. De foto's spreken voor zich!
Dag 5, Port Arthur - Coles Bay
's Ochtends de historische locatie / gevangenis Port Arthur bezocht, indrukwekkend. Hier wordt eigenlijk de geschiedenis van Tasmanie verteld maar deze zal ik jullie besparen en mocht het je interesseren dan kan je deze waarschijnlijk beter zelf op internet opzoeken.
's Middags naar Coles Bay, mooi. Op de camping staat Gary naast me, een motorrijder uit Brisbane. Wat gewandeld in de omgeving en 's avonds met Gary wat gegeten bij een hamburgertent en een biertje gedronken in de pub.
's Middags naar Coles Bay, mooi. Op de camping staat Gary naast me, een motorrijder uit Brisbane. Wat gewandeld in de omgeving en 's avonds met Gary wat gegeten bij een hamburgertent en een biertje gedronken in de pub.
Dag 4, Hobart - Port Arthur
Op tijd vertrokken uit Hobart op weg naar mt Wellington. Deze 1400 m hoge berg ligt op zo'n 20 km van Hobart en kijkt uit over de hele stad en omgeving.
Probleem: windsnelheid 70+ km/h.
Gevolg: motor omgeblazen.
Schade: handrem-hendel, knipperlicht en zijkoffer kapot.
Gelukkig had ik een reserve remhendel in mijn bagage en kon ik verder. De rest met tape bij elkaar gehouden. In de stad had ik nog wel een garage gevonden maar zij konden me niet helpen. De richtingaanwijzer moest worden besteld (kon in Scottsdale worden opgehaald) en het koffer-merk kenden ze niet.
Door naar Tasman Peninsula. Hier een mooie camping gevonden aan een baai met wit strand en azuurblauw water.
In de buurt was een Tasmanian Devil Conservation Park, erg leuk om die beestjes rond te zien rennen!
Op de camping kwamen later 2 Nederlanders naast me te staan. Na een tijdje te hebben geluisterd naar hun geruzie over het opzetten van de tent en ze in de waan te hebben gelaten dat niemand Nederlands op zo'n camping spreekt heb ik me toch maar voorgesteld.
In de avondschemering kwamen de wallabi's en andere buideldieren naar buiten. Zoveel wildlife had ik onderweg nog niet gezien!
Probleem: windsnelheid 70+ km/h.
Gevolg: motor omgeblazen.
Schade: handrem-hendel, knipperlicht en zijkoffer kapot.
Gelukkig had ik een reserve remhendel in mijn bagage en kon ik verder. De rest met tape bij elkaar gehouden. In de stad had ik nog wel een garage gevonden maar zij konden me niet helpen. De richtingaanwijzer moest worden besteld (kon in Scottsdale worden opgehaald) en het koffer-merk kenden ze niet.
Door naar Tasman Peninsula. Hier een mooie camping gevonden aan een baai met wit strand en azuurblauw water.
In de buurt was een Tasmanian Devil Conservation Park, erg leuk om die beestjes rond te zien rennen!
Op de camping kwamen later 2 Nederlanders naast me te staan. Na een tijdje te hebben geluisterd naar hun geruzie over het opzetten van de tent en ze in de waan te hebben gelaten dat niemand Nederlands op zo'n camping spreekt heb ik me toch maar voorgesteld.
In de avondschemering kwamen de wallabi's en andere buideldieren naar buiten. Zoveel wildlife had ik onderweg nog niet gezien!
Dag 3, Strahan - Hobart
Hoewel ik graag nog een dag in Strahan had willen blijven om de Gordon-river op te peddelen in een kayak ging ik toch door naar Hobart. Ik wist dat er nog meer mooie locatie's zouden komen.
De rit naar Hobart was een lange en intensieve tocht, vooral de eerste helft. De bergwegen zijn fantastisch om te rijden maar de steile wegen met veel scherpe (haarspeld-)bochten i.c.m. vocht, modder en grind vergen veel concentratie. Onderweg wel een paar mooie kiekjes gemaakt.
De natuur van Tassie is echt iets bijzonders! De diversiteit aan landschappen, klimaat en wildlife blijft verbazen. Zo rij je door prachtige regenwouden, kom je terecht op hoogvlaktes met ontelbare meren en rivieren, welke overgaan in uitgestrekte grasvlaktes met hier en daar een paar koeien en een boerderij, om te eindigen bij prachtige kustlijnen met idyllische baaitjes.
's Middags een hostel in het centrum van Hobart genomen. Leuk stadje maar niets bijzonders. 's Avonds met een Engelsman en 2 Duitsers een biertje gedronken in de kroeg en wat gesproken over de reisplannen en -ervaringen. Vroeg naar bed.
De rit naar Hobart was een lange en intensieve tocht, vooral de eerste helft. De bergwegen zijn fantastisch om te rijden maar de steile wegen met veel scherpe (haarspeld-)bochten i.c.m. vocht, modder en grind vergen veel concentratie. Onderweg wel een paar mooie kiekjes gemaakt.
De natuur van Tassie is echt iets bijzonders! De diversiteit aan landschappen, klimaat en wildlife blijft verbazen. Zo rij je door prachtige regenwouden, kom je terecht op hoogvlaktes met ontelbare meren en rivieren, welke overgaan in uitgestrekte grasvlaktes met hier en daar een paar koeien en een boerderij, om te eindigen bij prachtige kustlijnen met idyllische baaitjes.
's Middags een hostel in het centrum van Hobart genomen. Leuk stadje maar niets bijzonders. 's Avonds met een Engelsman en 2 Duitsers een biertje gedronken in de kroeg en wat gesproken over de reisplannen en -ervaringen. Vroeg naar bed.
Dag 2, Cradle Mtn - Strahan
's Ochtends vroeg, redelijk droog, tijd om te vertrekken. Een mooie rit voor de boeg mits het droog blijft.
Helaas, ik ben nog geen kwartier onderweg en het begint al te regenen. De lage temperatuur en het slechte zicht maken het er niet beter op...
Onderweg ben ik meerdere keren gestopt voor een kop koffie en om even op te warmen.
De "steden" op de kaart lijken van redelijk formaat maar blijken niet meer dan een paar huizen rond een kruispunt tussen snelwegen. Deze snelwegen zijn smaller en veel bochtiger dan de 80 km/h wegen bij ons, wat goed is voor het rijplezier.
Het feit dat het grootste deel van de weg langs national parks en door regenwouden loopt maakt het er alleen maar beter op (alleen jammer dat het zo vaak regent in deze bossen)!
Veel wildlife gezien; wallibi's, possums, etc., allemaal roadkills (a.k.a. bushmeat).
Eenmaal aangekomen in Strahan klaart het op. De tent opgezet en kleren laten drogen. Vervolgens de stad ingedoken; 2 pubs, een restaurant, supermarkt en wat toeristen-toko's. Totaal 800 (!) inwoners.
Het stadje en zijn omgeving is prachtig. Strahan ligt aan zee, aan de rand van het Franklin-Gordon Wild rivers NP en 6 km van Ocean Beach vandaan. Dit strand is zo'n 33 km lang en had ik (voor zover ik kon zien) helemaal voor mezelf!
's Middags weer terug op de camping kom ik in contact met een Duitser en een Ier. Rond 7pm samen het centrum ingedoken om wat te gaan eten. Toch eerst maar naar de pub voor een pint Boag's Draught.
Eind van de avond niets gegeten, onder het genot van een paar biertjes wel veel lol gehad (en een biertje telt voor 2 boterhammen met kaas, dus totaal was het een behoorlijke maaltijd).
Helaas, ik ben nog geen kwartier onderweg en het begint al te regenen. De lage temperatuur en het slechte zicht maken het er niet beter op...
Onderweg ben ik meerdere keren gestopt voor een kop koffie en om even op te warmen.
De "steden" op de kaart lijken van redelijk formaat maar blijken niet meer dan een paar huizen rond een kruispunt tussen snelwegen. Deze snelwegen zijn smaller en veel bochtiger dan de 80 km/h wegen bij ons, wat goed is voor het rijplezier.
Het feit dat het grootste deel van de weg langs national parks en door regenwouden loopt maakt het er alleen maar beter op (alleen jammer dat het zo vaak regent in deze bossen)!
Veel wildlife gezien; wallibi's, possums, etc., allemaal roadkills (a.k.a. bushmeat).
Eenmaal aangekomen in Strahan klaart het op. De tent opgezet en kleren laten drogen. Vervolgens de stad ingedoken; 2 pubs, een restaurant, supermarkt en wat toeristen-toko's. Totaal 800 (!) inwoners.
Het stadje en zijn omgeving is prachtig. Strahan ligt aan zee, aan de rand van het Franklin-Gordon Wild rivers NP en 6 km van Ocean Beach vandaan. Dit strand is zo'n 33 km lang en had ik (voor zover ik kon zien) helemaal voor mezelf!
's Middags weer terug op de camping kom ik in contact met een Duitser en een Ier. Rond 7pm samen het centrum ingedoken om wat te gaan eten. Toch eerst maar naar de pub voor een pint Boag's Draught.
Eind van de avond niets gegeten, onder het genot van een paar biertjes wel veel lol gehad (en een biertje telt voor 2 boterhammen met kaas, dus totaal was het een behoorlijke maaltijd).
Dag 1, Devonport - Cradle Mtn
Zaterdagavond de boot gepakt van Melbourne naar Devonport. In de file voor het inchecken kwam ik al gelijk een aardige Engelsman tegen (genaamd Rob, niet moeilijk te onthouden) die 5 jaar geleden was geemigreerd naar Tassie.Als motorrijder gaat hij op zijn Triumph 2300cc meerdere keren per jaar naar het vaste land en heeft dus wel ervaring met de boot. Het was volgens hem het beste om als laatste in te checken en dan als eerste (met een beetje voordringen) er weer vandoor te gaan. Zo gezegd, zo gedaan, wij reden de volgende ochtend om 0630u als eerste van de boot!
Eerst nog even langs de douane. Rob vertelde mij dat ze normaal nogal lastig zijn en dat ik daarom beter hem het woord kon laten doen: "I'm a local and he's my mate, told him everything there is to know". Binnen een minuut reden we samen de douane voorbij en kon ik op zoek naar een tentje om te ontbijten.
Tijdens het ontbijt keek ik uit op de eerste auto's die langs de douane kwamen, lekker gevoel.
Vervolgens doorgereden naar Cradle Mtn. National Park (NP). Het weer was goed, de weg nog beter en het uitzicht subliem (maar nog niets vergeleken met Cradle Mtn)!
Na een korte rit kwam ik aan op de bestemming, het discovery backpackers & caravan park op slechts een paar minuten rijden van het NP. Snel mijn slaapplek klaar gemaakt en door naar Lake Dove (foto). Hier heb ik een paar uur gelopen totdat het weer slechter werd.
's Avonds gebabbeld met een paar Tsjechen, Duitsers, een Ier en een Nederlands meisje. Hoewel het gezellig was ben ik toch maar vroeg naar bed gegaan, zoveel had ik niet geslapen op de boot.
9 dagen Tassie
Vandaag weer terug in Melbourne na 9 dagen Tasmanie, wat een fantastisch mooi eiland! Achteraf bleek natuurlijk dat ik veel langer had moeten gaan als ik alles had willen zien, maar voor mijn gevoel heb ik wel een goede indruk gekregen van het eiland.
Tasmanie kort samengevat:
Hoofdstad: Hobart
Oppervlakte: ca. 68.000 km2 (NL 41.000 km2)
Inwoners: ca. 493.000 (NL 16.500.000)
Bereikbaarheid: Via boot vanuit Melbourne naar Devonport (ca. 420 km in 10 uur) of per vliegtuig naar een van de vele vliegvelden.
De iPhone-tracker geeft een aardige indruk van de route, echter heb ik slechts 1200 km van de afgelegde 2000+ km opgenomen.
Omdat het niet lukt meerdere foto's tegelijkertijd te importeren en ik de lappen tekst niet al te lang wil maken zal ik per regio een appart onderwerp aanmaken, kijk maar hoe ver je komt met lezen!
Tasmanie kort samengevat:
Hoofdstad: Hobart
Oppervlakte: ca. 68.000 km2 (NL 41.000 km2)
Inwoners: ca. 493.000 (NL 16.500.000)
Bereikbaarheid: Via boot vanuit Melbourne naar Devonport (ca. 420 km in 10 uur) of per vliegtuig naar een van de vele vliegvelden.
De iPhone-tracker geeft een aardige indruk van de route, echter heb ik slechts 1200 km van de afgelegde 2000+ km opgenomen.
Omdat het niet lukt meerdere foto's tegelijkertijd te importeren en ik de lappen tekst niet al te lang wil maken zal ik per regio een appart onderwerp aanmaken, kijk maar hoe ver je komt met lezen!
zaterdag 5 december 2009
Robert has shared a trip with you on everytrail
De eerste rit. Vergeten om direct de tracker aan te zetten, 100 km ontbreekt. De Suzuki DR650 stond al klaar bij de dealer, maar ernaast stond de V-Strom (de motor die ik in eerste instantie wilde hebben). Deze heb ik voor een bescheiden meerprijs kunnen huren. De foto's komen later. Vandaag dus 150 km gereden en de V-Strom is echt een super fiets! Vanavond de boot naar Tassie, nu snel wat eten en vertrekken. Hopelijk heb ik later meer tijd om wat te schrijven!
See the trip here: http://www.everytrail.com//view_trip.php?trip_id=434155&code=3bf9eb2b80a100b29f9f1f2ebfa785bf
See the trip here: http://www.everytrail.com//view_trip.php?trip_id=434155&code=3bf9eb2b80a100b29f9f1f2ebfa785bf
woensdag 2 december 2009
1e dag Oz, op bezoek bij Fred, Nina & kids
Gisteravond aangekomen in Melbourne na twee prima vluchten zonder vertraging.
Er waren al grapjes over gemaakt en bij aankomst bleek het werkelijkheid, er werd gefilmd voor het programma "Border control Australia".
Gelukkig liepen de speurhonden mijn tas voorbij, maar bij de customs moesten mijn tassen toch nogmaals door de scanner. Ik had speculaaskruiden in mijn tas, probeer dat maar eens in het Engels uit te leggen...
"With these spices I make pepernoten for Sinterklaas, an old guy from spain who comes once a year with his black slaves, it's a dutch tradition..."
De customs hebben me wonderbaarlijk begrepen en ik mocht door. Fred stond me al op te wachten en na een korte rit kwamen we aan bij een prachtig huis met een nog beter uitzicht! Even kort met Fred en Nina gesproken, een rondleiding door het huis gekregen en vervolgens naar bed.
Hoewel ik maar 3 uurtjes in het vliegtuig had geslapen lukte het niet om in slaap te vallen, uiteindelijk heb ik ook vannacht maar 3 uur geslapen: een jetlag...
Vanochtend Annika en Patrick ontmoet, na 10 minuten de kat uit de boom te hebben gekeken kwamen ze los (de cadeautjes zullen hierbij wel hebben geholpen denk ik). Gezellig met z'n allen ontbeten en ik mocht gelijk mee Annika naar school brengen.
Zoals je op de foto kan zien is het om 10 uur 's ochtends al 17 graden, lekker weer dus ik ga nu naar buiten!
Zaterdag haal ik de motor op en verwacht daarna weer een verhaaltje toe te voegen op de blog.
Er waren al grapjes over gemaakt en bij aankomst bleek het werkelijkheid, er werd gefilmd voor het programma "Border control Australia".
Gelukkig liepen de speurhonden mijn tas voorbij, maar bij de customs moesten mijn tassen toch nogmaals door de scanner. Ik had speculaaskruiden in mijn tas, probeer dat maar eens in het Engels uit te leggen...
"With these spices I make pepernoten for Sinterklaas, an old guy from spain who comes once a year with his black slaves, it's a dutch tradition..."
De customs hebben me wonderbaarlijk begrepen en ik mocht door. Fred stond me al op te wachten en na een korte rit kwamen we aan bij een prachtig huis met een nog beter uitzicht! Even kort met Fred en Nina gesproken, een rondleiding door het huis gekregen en vervolgens naar bed.
Hoewel ik maar 3 uurtjes in het vliegtuig had geslapen lukte het niet om in slaap te vallen, uiteindelijk heb ik ook vannacht maar 3 uur geslapen: een jetlag...
Vanochtend Annika en Patrick ontmoet, na 10 minuten de kat uit de boom te hebben gekeken kwamen ze los (de cadeautjes zullen hierbij wel hebben geholpen denk ik). Gezellig met z'n allen ontbeten en ik mocht gelijk mee Annika naar school brengen.
Zoals je op de foto kan zien is het om 10 uur 's ochtends al 17 graden, lekker weer dus ik ga nu naar buiten!
Zaterdag haal ik de motor op en verwacht daarna weer een verhaaltje toe te voegen op de blog.
maandag 30 november 2009
dinsdag 24 november 2009
Voorbeeld iPhone-tracker
Hieronder een voorbeeld van de iPhone-tracker. De "tocht" kan je ook afspelen, beweeg je muis over de afbeelding en druk op play.
Map your trip with EveryTrail
Testrondje
Map your trip with EveryTrail
Inleiding
Dag mensen!A.s. maandag is het zover, ik vertrek naar Oz! Via deze blog zal ik de geïnteresseerden op de hoogte houden van mijn reis.
Aangezien ik geen maanden weg blijf verwacht ik maar een paar berichten en foto's te posten. Verder zal ik, mits het werkt, mijn route op de motor bijhouden d.m.v. een zg. tracker-applicatie op de iPhone. Je kan dan zien waar ik zit, hoeveel (en hoe hard) ik heb gereden en welke foto's onderweg zijn gemaakt.
Voorlopig is de planning als volgt:
30 nov, vlucht Amsterdam - Melbourne;
01 dec, Melbourne - verblijf bij Fred, Nina & kids;
05 dec, Castlemaine - motor ophalen (een Suzuki DR650) en waarschijnlijk gelijk door naar de "Spirit of Tasmania" voor de overtocht van Melbourne naar Devonport;
25 dec, Melbourne - kerst;
31 dec, Sydney - Oud & Nieuw;
02 jan, Cairns - duiken op het Great Barrier Reef(!);
07 jan, vlucht Cairns - Amsterdam.
Ik hou jullie op de hoogte!
Groet,
Robert
Suzuki DR650
Abonneren op:
Posts (Atom)